กลางวงเหล้ามื้อเย็นของค่ำวันหนึ่ง  สหายสอง

คนนั่งหัวชนกันปรับทุกข์ตามประสา

ยึก  :  "เฮ้ย..ข้าถามจริงๆเถอะวะ" 

ยัก  :  "ว่ามาเลยเพื่อน"

ยึก  : "เอ็งยังรอเขาอยู่อีกหรือวะ" 

ยัก  : "ใช่..ข้ายังรอเขาอยู่" 

ยึก  : "ข้าว่าเอ็งอย่ารออีกเลย" 

ยัก  : "ข้าทำไม่ได้จริงๆ ว่ะ" 

ยึก  : "มันนานเท่าไรแล้ววะที่เอ็งรอ เอ็งหาใหม่ดีกว่า 

         ว่ะ" 

ยัก  : "ไม่ว่ะ..ข้าจะรอเขาต่อไป" 

ยึก  : "มันมีประโยชน์อะไรวะ  กับการรอคอยแบบนี้"

ยัก  : "ข้ายังมีความหวังอยู่เสมอ..ตราบใดที่ยังมีชีวิต

          อยู่" 

ยึก  : "ไอ้บ้าเอ๊ย!  นี่มันกี่เดือนแล้วที่บริษัทเขาไม่

          โทร. เรียกเอ็ง  มัวรอหาพระแสงอะไร เอ็งจะกิน

          แกลบอยู่แล้ว  ไม่ยอมหางานใหม่ซะที" 

ยัก  :  !?!